بزرگنمایی:

مجید اسدی خبرنگار فجر شمال :آیت الله سید یدالله یزدان پناه، شاگرد علامه حسن زاده املی در مراسم ترحیم عالم ذالفنون با اشاره به شخصیت این عالم بزرگوار گفت : علامه ذلفنون از ابتدا عاشق علم و عمل بود و صفای خدادادی داشت، ولی در مسیر علم قرار گرفت و علامه دهر شد.

 وی با بیان اینکه اولین اصل انسان را علم و عمل می سازد، عنوان کرد: دو حقیت است که جوهر انسان را می سازد، علم و عمل است که در بسیاری از اثار سنگینش از ان گفت؛ چرا که علم و عمل انسان سازاست ان چیزی که انسان را به قلعه رفیع می رساند، علم و عمل است.

 این استاد حوزه و دانشگاه با تاکید اینکه علامه تشنه علم بود، خاطرنشان کرد:  این را خود باور داشت و هم عمل می کرد، به دنبال علم می رفت تا هرکجا طاقت فرسا باشد، بعضی از زحماتی که کشید از طلب شوق و تشنگی و برداشت درست از عمل داشت و در مخ علم و مخ عمل می رفت.

وی تصریح کرد: به سمت حقیقت، علم و عرفان می رفت و دست به کار شد در تحصیل علم انقدر شب زنده داری میکرد که گفتنش افسانه است، اینگونه از بدن کار می کشیدن در جلسه ای فرموند برخی از روح مثل شمیر هندی هستند، جای خود را هم پاره می کند،  روح تشنه به گونه ای است که خود را می برد.

یزدان پناه ادامه داد: یک بار خواب دیده بود که خرسی به او حمله کرد و تعبیرش این بود که بدنش از او خواست اینقدر از جسمش کار نکشد؛ اما عاقلانه کار می کشید به خود وقت تفریح هم می داد، البته در همان مسیر، کتاب زندگی علما  را میخواند.

وی عمل را از اصولی خواند که علامه را به این درجه از عرفان رساند و خاطرنشان کرد:  یک اصل بود که رعایت می کرد، عمل کردن بود، خدمت خلق می کرد، هیچ عالمی را ندیدم مانند ایشان که ساعتها در بین مردم باشد و حرفهایشان را بشنود و وقت بگذارد.

یزدان پناه بزرگترین ویژگی را عمل صالح دانست و خاطرنشان کرد: عمل صالح را با هیچ کار امیخته نمی کرد، نه منفعت طلبی، نه جاه طلبی به خاطر خدا حتی دست کودک را می بوسید، می گفت باید کاری کنیم حجت بر مردم تمام شود، مردم را هدایت کنیم، این دلسوزی باعث می  شد با مردم ساعت ها نشست و برخواست داشت در خدمت خلق بود و همه را خدایی می کرد.

استاد حوزه و دانشگاه به دغدعه مردم دوستی علامه اشاره کرد و گفت: عمل صالح ، عبادتش برای خدا بود، نگارش کتاب  برای خدا بود، کتاب ها و اثار زیادی از ایشان چاپ شده است.

وی تصریح کرد: این اعمال صالح با علم اصلی که  انسان مقام فوق تجرد دارد و هیچ توقفی در مقام ندارد، فرشته هادر جایی متوقف می شوند، مقام همه موجودات حتی ملائکه ثابت است؛ اما انسان می تواند بالاتر رود که هیچ مخلوقی از این موقعیت برخوردار نیست.

یزدان پناه ادامه داد: هیچ وقت توقف در عمل و علم نکرد، همیشه می گفت باید تا انجا که می شود رفت و توقف درست نیست‌.

استاد حوزه و دانشگاه  توحید و ولایت مرداری علامه را  بزرگترین و تنها ترین سرمایه استاد خواند و اظهار کرد: در مسیر علم انچه مقدمات علم می شد، ارج می داد استادش، کتابش را به حقیقت دوست داشت و شکل خاص تعامل می کرد و به حقیقت دلبسته توحید و ولایت بود معرفت و علمش او را مرکز ثقل عالم خداوند رساند و توحید و ولایت بزرگترین و تنها ترین سرمایه استاد شد.