بزرگنمایی:

گروه فرهنگی و هنری: اعظم رحمن بروجردی کارگردان و نمایش نامه نویس ارزشی و مطرح کشور از انتشار  پنجمین رمانش با عنوان «بانوی عاشق» در آینده نزدیک خبر داد.

            اعظم رحمن بروجردی کارگردان و نمایش نامه نویس ارزشی تئاترکشور، اهل تهران که کارشناسی ارشد خود را در گرایش نمایش نامه نویسی از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرده وتاکنون آثار بسیاری را از خود برجای گذاشته است، در گفت و گو با پایگاه خبری فجر شمال گفت: بیشتر  فعالیت های من در فضای نمایش و تئاتر بوده است و تاکنون بیش از 50 نمایش نامه را به رشته تحریر در آورده و به چا پ رسانده ام.

             وی افزود: نمایش نامه های دیگری را  هم نیز به رشته تحریر در آورده ام که در فضای سالن‌های شهر تهران و شهرهای دیگر اجرا شده و حتی بعضی از آن ها در کشورهای دیگر ترجمه و روی صحنه رفته، اما هنوز  موفق به چاپ  این نمایش نامه ها نشده ام.

            وی ادامه داد: درآغاز فعالیت های خود با سیمای  جمهوری اسلامی همکاری هایی داشتم که منجر به نوشتن فیلم نامه‌هایی نظیر «پهلوانان نمی‌میرند» و «اختر چرخ ادب» شد که به مرحله تولید رسید و در شبکه های سیما پخش شد.

             این کارگردان و نویسنده ارزشی کشور مان  با ارایه این مطلب که به دلیل این که روحیه ام با چنین فضاهایی سازگار نبود بنا را بر این گذاشتم که از فعالیت در سیما فاصله بگیرم.  خاطرنشان کرد: زمانی که انسان پا به سن می‌گذارد بیشترترجیح می‌دهد که بقیه عمر خود را در خلوت خویش سپری کند و شاید هم به همین دلیل بود که از شور و شر تئاتر به غار خویشتن پناهنده شدم تا  این که به تنهایی فعالیت خود را ادامه دهم، رمان نویسی فرصتی را برای من فراهم کردکه این گونه به فعالیت نوشتاری خود ادامه دهم و از فضای شلوغ و پر درد سر تئاتر دور شوم.

            رحمن بروجردی اظهارکرد: از زمان فعالیت  در نویسندگی تا کنون  چهار رمان حاصل کار من بوده است که نخستین کارم در دوره جنگ و پسا جنگ و زمان جوانی ام به نام «خواب سبز عشق»، دومین اثرم رمانی فلسفی در باره کیستی انسان با عنوان «من سین»  است، سومین رمان را از روی یکی از نمایش نامه‌هایم به نام «پهلوان« با سفارش از نشر جمکران به رشته تحریر در آوردم، چهارمین اثرم  با عنوان «آخرین نامه» به انتشار رساندم و پنجمین رمانی را که راجع به زندگی و عاشقانه ای برای حضرت خدیجه کبری (س) ، بسیار مورد علاقه ام است و از بقیه کارهایم بسیار بیشتر دوستش دارم با عنوان «بانوی عاشق» اخیرا به پایان رسانده ام که در آینده نزدیک انتشار خواهد یافت.

          این نویسنده توانای کشور به علت انتخاب این موضوع اشاره کرد و ادامه داد: حضرت خدیجه (س) شاهکار خداوند برای خلق یک زن به تمام و کمال است، همیشه برای من زندگی ایشان پر از سوال بود و از کودکی به ایشان می‌اندیشیدم به خودشان، به چیزهای اشتباهی که در باره شأن حضرتش شهرت پیدا کرده بود، حتی به سن و سالشان،  چرا کسانی قصد داشتند که به هر قیمتی از شأن و بزرگی ایشان بکاهند.

          وی اذعان داشت: به دلیل این که کمی اهل تحقیق هستم و چیزی را به راحتی باور نمی کنم، لذا دوست داشتم که به زندگی ایشان  کاوشی داشته باشم و همین موضوع باعث شد که نخستین  نمایش نامه‌ای را برهمین اساس نوشته و در ادامه به این  رمان رسیدم، البته به یقین می دانم که جرعه‌ای از اقیانوس را هم توصیف و ترسیم نکرده ام.

          بروجردی با اشاره به انتخاب سبک نوشتاریش در رابطه با این موضوع تاکید کرد: به نظرم هر زندگی شخصیتی که برای هر نگارش انتخاب می‌شود، خودش سبک نگارش را هم به همراه می‌آورد، مثلاً در رمان «آخرین نامه» نوع کار چون در باره پهلوانی و عیاری بود زبانش وام گرفته از زبان ملون و اطواری تهران قدیم بود و به همین صورت فضا و سبک حاکم بر کار اگرچه که واقع گرایی جادویی را به همراه داشت، اما از لحاظ تصویری نیز متنوع و پر از رنگ و لعاب بود. اما در این رمان حضرت خدیجه مظهر عشق و دلدادگی است این کار نوع زبان و سبکی را می‌طلبد که با شخصیتش هم سو باشد.

         این نویسنده پرتوان کشورمان در باره  اهمیت کار برای حضرت خدیجه اظهار کرد: حضرت خدیجه کبری، شخصیت بانویی است که مسلمانان گرفته از شیعه و سنی و دیگر مذاهب درباره شأن اتفاق نظر و هم سوی باهم هستند و در امر بزرگی و جلال و جبروت ایشان نیزاتفاق دارند، دلیل اهمیت ایشان برای جهان انسان بیشتر به همین دلیل است که می‌توانند عامل پیوند همه مذاهب اسلامی باشند و وحدت ایجاد کنند.

         وی در پایان توضیح داد: نکته دیگری راکه در باره شخصیت خاص ایشان می توان  ارایه کرد، این است که در پرورش دادن فاطمه زهرا سلام الله و نسل مطهری که سلاله پاکی و انسان کامل را به همراه دارد، عملکرد خوبی از خود برجای گذاشته اند. در پایان امیدوارم که توانسته باشم حق مطلب را اداء کرده و در این راه گام مثبتی برداشته باشم.