به گزارش پایگاه خبری فجر شمال، نمایش آیینی «دو طفلان مسلم» به نویسندگی و کارگردانی «بهزاد کاشفی»، کاری از گروه نمایش سوته‌دلان با مجوز  اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بابل، از 18 فروردین به مدت 10 شب در مجتمع فرهنگی هنری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بابل به روی صحنه رفت و دوشنبه، 28 فروردین به کار خود پایان داد.

خلاصه داستان این نمایش به چگونگی شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع) و دوطفلانش می‌پردازد.

دستیار کارگردانی این نمایش را مهدی حسن‌نژاد و طراحی بنر و لوگو این نمایش را مؤسسه هنری زنده یاد داود رشیدی و فتومهر بابل عهده‌دار بودند.  

بازیگران به ترتیب ورود به صحنه، منیره عارفی در نقش راوی، بهزاد کاشفی در نقش مسلم ابن عقیل، رضوان قنبری‌زاده در نقش ابراهیم، امیرطاهاصمدی در نقش محمد، سیدفضل‌الله میرزاده در نقش قاضی شریح، شکراله رودی در نقش جارچی، علیرضا شیرزاد در نقش حارث، سیده فاطمه یعقوبی در نقش زن حارث، ملیکا قلی‌زاده در نقش دخترحارث، در این نمایش به ایفای نقش پرداختند.

فاطمه بوذرپور، امیرحسین طهماسب‌پور، کبری اصغرزاد، امیرحسین صمدی، امیرمحمد خان علیزاده رودی نیز از دیگر بازیگران این نمایش بودند.

سیدفضل‌الله میرزاده به عنوان عکاس، فیلمبردار و مجری طرح، فاطمه بوذرپور به عنوان منشی صحنه، مبین فروتن به عنوان طراح موسیقی، رضا عباسعلی‌پور به عنوان مسئول و مجری نور، بهزاد کاشفی، محمدمهدی صمدی به عنوان طراح صحنه، شکرالله رودی به عنوان مجری دکور، علی‌اکبر اکبری و سرهنگ منتظری به عنوان مشاور تعزیه و لباس، یاریگر این نمایش بودند.

حمیدرضا گل محمدی تواندشتی کارشناس تئاتر و مسئول کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی مازندران، با نیم نگاهی به این نمایش آورده است:

باتوجه به اینکه در حال حاضر نمایش‌های آیینی کمتر به روی صحنه می‌رود، باید از نویسنده و کارگردان این نمایش به خاطر به روی صحنه بردن این نمایش قدردانی کرد. این نمایش به روی صحنه رفت، اما دریغ از حمایت ارگان‌ها و نهادهای دینی از اجرای این نمایش در شهرستان بابل که غریبانه اجرا شد.

نمایش به شیوه روایی به روی صحنه رفت، آغاز نمایش از ریتم کندی برخوردار بود، اما با ورود حارث به صحنه فضا شکسته شد و نمایش از ریتم کند خود بیرون آمد و به نمایش قدرت بخشید. ای کاش توسط کارگردان تمهیدی اندیشه می شد که در آغاز نمایش با ریتم کند روبرو نمی‌شد.

اکثر بازیگران بازی خوب و روانی از خود برجای گذاشتند بجز دوسه مورد که با قدرت در صحنه حاضر نشدند، به طور مثال جارچی با ابهت جارچی نبود و از قدرت و صلابت صدای جارچی برخوردار نبود. 

طراحی صحنه و دکور در خدمت نمایش بود، در یکی دو مورد لوازم صحنه و ... از استفاده درست برای زمان خاص اتفاق، بهره‌مند نبود، بطور مثال به جای مشعل از فانوس استفاده شده بود که فانوس مختص به آن زمان نبود.

چهره پردازی در خدمت نمایش بود و طراحی لباس تاحدودی به نمایش کمک می‌کرد، اما ای کاش که از لباس عربی خصوصا برای لباس بازیگر زن بهره بهتری برده می‌شد.

در پایان می‌توان گفت که نمایش از رشد قابل قبولی برخوردار بود. 

پایگاه خبری فجر شمال
انتهای پیام