حمیدرضا گلمحمدی تواندشتی، کارشناس، نویسنده و منتقد تئاتر مازندرانی در گفتوگو با فجر شمال، با اشاره به فرارسیدن سالروز آزادی خرمشهر، گفت: دشمن بعثی با
حمایت استکبار جهانی و حامیانش بر ایران اسلامی یورش برده که با مقاومت
مردمی روبهرو شد، اما با وجود مقاومت جانانه مردمی و ارتش و سپاه توانست
بخشی از کشورما را اشغال کند و خرمشهر یکی از مناطقی بود که تحت اشغال دشمن
مهاجم درآمد.
وی افزود: خرمشهر این شهر مقاوم سرانجام با همت
دلیرمردان ارتش و سپاه پاسداران در روز سوم خرداد سال 1361 از چنگال دشمن
بعثی آزاد شد و این آزادسازی انعکاس جهانی را در پیش داشت و این واقعه از
لحاظ نظامی نقطه عطفی در تاریخ جنگ ایران و عراق شناخته میشود که حایز
اهمیت است.
گلمحمدی تصریح کرد: روز آزادسازی خرمشهر به عنوان
نمادی از پیروزی، مقاومت و ایستادگی برابر دشمن یاد میشود و شورای عالی
انقلاب فرهنگی سوم خرداد را به عنوان روز مقاومت، ایثار و پیروزی در تقویم
رسمی ایران نامگذاری کرده است.
این کارشناس تئاتر گفت: تاکنون
حرکت قابلتوجهی در جهت انتقال افتخارآفرینی ایثارگران و فرزندان غیور
جمهوری اسلامی در موضوع هنرهای نمایشی کشور صورت نگرفته و فعالیتهایی صورت
گرفته اندک بوده است.
وی افزود: مقام معظم رهبری در یکی از
سخنانش در سال 93 درباره سینما میفرمایند، که عدّهاى با ورود سینما به
مسائل مربوط به دفاع مقدّس، علناً مخالفت میکنند! من نمیدانم چه فکر
میکنند؛ به اسم اینکه جنگ است، به اسم اینکه خشونت است! صد سال از شروع
جنگ جهانى میگذرد، امسال صدمین سال است، هنوز در آمریکا و در خیلى جاهاى
دیگر دارند فیلم میسازند آن هم در چه گسترهى وسیعى!
داور چند
دوره تئاتر بسیج استان و جشنواره های تئاتر مازندران، ادامه داد: در عرصه دفاعمقدس به ویژه
آزادسازی خرمشهر در عرصه تئاتر و هنرهای نمایشی کشور کمتر کاری صورت
پذیرفته است.
پژوهش در موضوع حماسه خرمشهر
وی
با ارائه اینکه فعالیت پژوهش و تحریر رمان در موضوع حماسه خرمشهر بسیار
کمرنگ است، افزود: ما شاهد این هستیم که کمتر رمانی در حیطه جنگ تحمیلی به
ویژه درباره حماسه آزادسازی خرمشهر به رشته تحریر درآمده و این خود یک آسیب
جدی است. اگر رمانهای خوبی در موضوع دفاع مقدس به رشته تحریر دربیاید
نمایشنامهنویسان به ویژه نمایشنامهنویسان نسل جوان میتوانند با فراغ
بال بیشتری در این حیطه به نمایشنامهنویسی بپردازند و تئاتریهای ما از
آن در اجراءها بهرهمند شوند.
وی افزود: کسانی که در جبهه حضور
داشتند و کسانی که در شهرها به پشتیبانی از جبهه و جنگ میپرداختند
میتوانند با ارائه خاطرات خود تأثیر بسیاری در خلق آثار دفاع مقدسی داشته
باشند چرا که مردم آن زمان چه با حضور در جبهه و چه با پشتیبانی در پشت
جبهه دست به خلق این حماسهها زدند.
گلمحمدی اظهار کرد: همه ما
میدانیم تئاتر رسانهای است که ارتباط مستقیم با مخاطب دارد و
تأثیرگذاریاش نسبت به رسانههای تصویری از قبیل سینما و تلویزیون بیشتر
است و میتواند در انتقال حماسه تاریخی ایران که برای پیران یک نوستالوژی و
برای نسل جوان که آن زمان را لمس نکردهاند، مؤثر باشد.
وی
افزود: در زمان جنگ نمایشها و فیلمهایی که به روی صحنه میرفت به
قهرمانپروری میپرداخت اما پس از گذشت زمانی از سوی برخی از
نمایشنامهنویسان، نمایشنامههای واقعی در باره جنگ به رشته تحریر درآمد و
در جشنوارهها به اجرا گذاشته شد.
وظیفه هنرمندان درباره دفاع مقدس
وی
با ارائه این مطلب که هنرمندان وظیفهای بزرگ و خطیری در رابطه پیام هشت
سال دفاع مقدس دارند گفت: اما پس از پایان جنگ تحمیلی در ایران عدهای
نمایشنامهنویس، نمایش نامههایی را درباره آسیبهای جنگ و ضد جنگ به رشته
تحربر درآوردند که این نمایشنامهها با توجه به اینکه جنگ بر ما تحمیل
شده بود نتوانستند حق مطلب را ادا کنند، لذا نمایش نامهنویسان ما باید از
زاویه دید دیگری به نمایشنامهنویسی نگاه میکردند که روحیه امید و زندگی و
سازندگی را به مخاطب القا میکرد، بنابراین مطالبی میبایست نوشته میشد
که تأثیرات مثبت جنگ را که بر اثر مقاومت و عدم وابستگی به ابرقدرتها، رشد
و توسعه کشور را فراهم آورده بود، مطرح میکرد و متأسفانه در این باره کار
بسیاری صورت نپذیرفت.
مسئول کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی
واحد مازندران با بیان اینکه، باید از جشنوارهزدگی پرهیز کنیم، گفت: کاری
که برای جشنواره آماده میشود اکثراً با شتابزدگی روبرو است و با تمرین
حداقلی نمایشی با کیفیت پایین و با دستپاچگی آماده راهیابی به جشنواره
میشود، اگر تایید شود به جشنواره راه مییابد و اگر تایید نشود در نطفه
خفه میشود. پس باید راهکاری اندیشید تا اینکه آثاری فاخر در این باره
تولید شود و به حضور و اجرا در یک جشنواره و یا یک دوره 10 الی20 روزه
بسنده نشود، بلکه اجراهای آن ادامه دار باشد و در شهرهای مختلف به روی
صحنه رود.
گل محمدی بیان کرد: تئاتر در کشور بیمار است و امید آن
دارم که مسئولان ذیرربط و حتی خود تئاتریها به فکر این بیمار در حال
احتزاز باشند تا اینکه تئاتر بتواند در خدمت اهداف انسانی به جایگاه شایسته
خویش دست پیدا کند و سازندگان و عوامل آن با حمایت های لازم فارغ از
مشکلات معیشتی در موضوعات مختلف اجتماعی ، سیاسی و... با اجرا های خوب
خود تئاتر را به سرمقصد و منظور برسانند.