بزرگنمایی:

به گزارش فجر شمال، در اقدامی جسورانه در تقابل با تحریم‌های غرب و بازتعیین استراتژیک سیاست‌های انرژی اوراسیا، ایران و روسیه توافقنامه تاریخی 20 ساله‌ای را نهایی کرده‌اند که زمینه توسعه میدان عظیم گازی چالوس در دریای خزر را تضمین می‌کند.

این معامله که از اواخر 2021 به صورت محرمانه مذاکره شده و اکنون عملیاتی شده است، مشارکتی را تثبیت می‌کند که جریان انرژی جهانی و اتحاد‌های ژئوپلیتیک را بازسازی خواهد کرد.

میدان چالوس که به دو ساختار «چالوس بزرگ» (5.9 تریلیون مترمکعب) و «چالوس کوچک» (1.2 تریلیون مترمکعب) تقسیم شده، حدود 7.1 تریلیون مترمکعب گاز طبیعی را در خود جای داده است که تقریباً نصف ذخایر میدان پارس جنوبی ایران، بزرگترین میدان گازی جهان، است.

با قیمت‌های اروپایی گاز در فوریه 2025، حجم قابل استخراج (50 تا 70 درصد ذخایر) می‌تواند تا 380 میلیارد دلار درآمد ایجاد کند.

بر اساس مفاد توافق، یک کنسرسیوم متشکل از شرکت‌های روسی گازپروم و ترانس‌نفت (40 درصد)، شرکت‌های چینی CNPC و CNOOC (28 درصد)، شرکت ایرانی KEPCO (25 درصد) و خاتم (7 درصد) توسعه این میدان را برعهده خواهند داشت.

فراتر از انرژی، همکاری استراتژیک
این توافق فراتر از استخراج منابع است. این پیمان، بخشی از یک قرارداد همکاری استراتژیک 20 ساله گسترده‌تر است که در سال 2024 امضا شد و انرژی، دفاع و تجارت را پوشش می‌دهد.

تحلیلگران تاکید می‌کنند این توافق، محور مسکو-پکن-تهران را تقویت می‌کند و شامل برنامه‌هایی برای ایجاد مرکز مشترک گاز در شمال ایران است که مکمل مرکز پارس جنوبی خواهد بود و احتمال مشارکت قطر و ترکمنستان وجود دارد.
مسعود پاشنا

در جریان سفر اخیر وزیر نفت ایران به مسکو، چهار قرارداد 4 میلیارد دلاری دیگر برای توسعه هفت میدان نفتی ایران با شرکت‌های روسی امضا شد که عمق این مشارکت را نشان می‌دهد.

این پیمان پاسخی مستقیم به تحریم‌های آمریکاست. همانطور که وزیر نفت ایران در مسکو اعلام کرد: «ما شرکای جدیدی داریم». این همکاری نه تنها سیستم‌های مالی غرب را با استفاده از مبادلات روبل-ریال دور می‌زند، بلکه پیوند‌های تجارت را تقویت می‌کند.

برای واشنگتن، اما پیام روشن است: نظم قدیمی در حال فروپاشی است و محور انرژی جدیدی که در برابر تحریم‌ها مقاوم است، جایگزین آن می‌شود./ اویل پرایس