بزرگنمایی:

حمیدرضا قربانی، خواننده، آهنگساز، موسیقیدان و پژوهشگر موسیقی معتقد است که موسیقی جهان متأثر از موسیقی نواحی و اصیل ایران است.
وی افزود: در دنیایی که تأثیرات موسیقی جهانی به طور مداوم ادغام و تکامل می‌یابد، میراث غنی صداهای سنتی به عنوان یک چراغ اصلی غرور و میراث فرهنگی باقی می‌ماند. تاریخ بیان موسیقی ایرانی، غرق در قرن‌ها هنر و فداکاری، یادآور این نکته است که هر نت قرن‌ها سنت و نوآوری را به همراه دارد. 
حمیدرضا قربانی در ادامه گفت: از آن جایی که علاقه مندان و محققان به طور یکسان هنرهای پیچیده و طنین روحی موجود در ملودی های قدیمی را کشف می کنند، از آنها دعوت می شود تا سفری را آغاز کنند که با شور و احترام تعریف شده است.
این خواننده و  آهنگ ساز می گوید: سازهای باستانی که ریتم جهانی را تغییر می‌دهند، نه تنها تعهد به حفظ مناظر صوتی تاریخی را تجسم می‌دهد، بلکه تفسیری مدرن را ارائه می‌کند که افسانه باستانی را با ریتم‌های جهانی معاصر پیوند می‌دهد. در سرتاسر بازارهای شلوغ و حیاط‌های آرام، پژواک ملودی‌های سنتی، انعطاف‌پذیری مردمی را برجسته می‌کند که مدت‌هاست پیوند ذاتی بین صدا و روح را جشن می‌گیرند.
او با بیان اینکه روایت این سازهای قدیمی با داستان های صنعتگران ماهری تنیده شده است که دستانشان چوب، فلز و ابریشم را به شاه کارهایی تبدیل کرده است که هم پیروزی و هم غم را می خوانند، افزود:  هر ساز - چه سیم های ظریف تار یا ضرب قوی تمبک - داستان آفرینش، تکامل و تولد دوباره خود را دارد. از بسیاری جهات، عبارت Discover Iran’s Enduring Sound: Ancient Instruments Reshaping Global Rhythm به عنوان فراخوانی قدرتمند برای کشف مجدد ابعاد موسیقی گمشده و پذیرش میراثی که همچنان الهام بخش نسل های آینده است طنین انداز می شود. از آن جایی که اجراهای سنتی به طور یکسان به آیین های باستانی و صحنه های مدرن جان می بخشند، شنوندگان نه تنها ارتباطی با گذشته، بلکه یک تفسیر مجدد پویا از اصطلاحات موسیقی جهانی را نیز تجربه می کنند.
حمیدرضا قربانی بیان داشت: در اعماق دل بازارهای چند صد ساله و میدان‌های روستایی آرام، مناظر صوتی روح‌انگیز خاطرات مجالس جشن، جشن‌های شاعرانه و مراسم معنوی را تداعی می‌کند. هر اجرا، سرشار از ریتم های پیچیده و هارمونی های متداخل، روایتگر سفر فرهنگی است که گذر زمان را بدون از دست دادن هویت خود پشت سر گذاشته است. جوامع با پذیرفتن سازهای باستانی که ریتم جهانی را تغییر می دهند، این میراث مقدس را به دوران مدرن سوق می دهند و در عین حال جهان را دعوت می کنند تا شاهد اشتیاق بی نظیر خود به موسیقی باشند. این فراخوان به عمل، هم هنرمندان و هم مخاطبان را الهام می‌بخشد تا احساسات عمیقی را که در هر نت و آکورد محصور شده است، جستجو کنند، و لایه‌هایی از معنا را آشکار می‌کند که بسیار فراتر از محدودیت‌های اجرای فنی گسترش می‌یابد.
وی با اشاه به این نکته که در محافل موسیقی معاصر، شناخت فزاینده ای از ویژگی های منحصر به فرد این سازهای سنتی وجود دارد، گفت: نوازندگان در سرتاسر جهان به طور فزاینده ای صداهای متمایز خود را در ژانرهای مختلف ترکیب می کنند و ترکیبات نوآورانه ای را ایجاد می کنند که مرزهای جغرافیایی و فرهنگی را فراتر می گذارد.
موسیقی دان و پژوهشگر موسیقی در ادامه افزود: هنرمندان متوجه می‌شوند که صدای ارگانیک و روستایی این سازها عمق و اصالتی را به آهنگ‌های مدرن می‌افزاید که به ندرت با صداهای سنتز شده به دست می‌آیند. 
قربانی در ادامه می گوید: بنابراین، روح محصور در موسیقی نواحی و اصیل ایرانی به نیرویی دگرگون کننده در موسیقی جهانی تبدیل می شود و زمزمه روح انگیز دوران باستان را با نبض پویا ریتم های امروزی پیوند می دهد. تکامل مداوم هنر پرفورمنس و تولید موسیقی گواهی بر جذابیت جهانی این پژواک‌های باستانی است که همچنان الهام‌بخش اختراع و تعریف مجدد هستند.
وی تصریح کرد: علاوه بر این، مطالعه این صداهای سنتی تجربه ای همه جانبه را ارائه می دهد که بر هر جنبه ای از هویت فرهنگی - شامل هنر، تاریخ، معنویت و جامعه تاثیر می گذارد. محققان متعهد و نوازندگان پرشور در کنار یکدیگر تلاش می کنند تا تکنیک ها و ملودی های فراموش شده را به زندگی بازگردانند و اطمینان حاصل کنند که هر اجرا هم ادای احترام به گذشته و هم منادی تلاش های خلاقانه جدید است. 
قربانی معتقد است، نسل‌های جدید تشویق می‌شوند تا ریشه‌های خود را کشف کنند، زیبایی آلات موسیقی دست ساز را درک کنند و تأثیر عمیقی را که میراث می‌تواند بر خلاقیت مدرن داشته باشد، درک کنند. در کلاس‌های درس، سالن‌های کنسرت گردهمایی‌های صمیمی، تعامل سنت و مدرنیته با قدرت جشن گرفته می‌شود و یادآور روح پایدار انسانی است که از طریق موسیقی تجلی پیدا می‌کند.